MĘTY CIAŁA SZKLISTEGO

Szybkie fakty

Męty to małe “pajęczynki” lub plamki dryfujące w polu widzenia. Są to niewielkie, ciemne, cieniste kształty wyglądające jak plamki, nitkowate pasma lub faliste linie.

Męty tworzą się, gdy ciało szkliste w oku kurczy się z upływem czasu. W trakcie kurczenia komórki mogą zlepiać się ze sobą i rzucać cienie na siatkówkę oka. Cienie te są określane mianem „mętów”.

Tworzenie się mętów jest bardziej prawdopodobne w miarę starzenia się, przy czym występują one częściej u osób krótkowzrocznych i chorujących na cukrzycę tudzież osób po operacji zaćmy.

Zazwyczaj na przestrzeni życia pacjenta męt nie zmienia w sposób znaczny swego kształtu ani wielkości.

Męty są widoczne tylko dlatego, że nie tkwią nieruchomo w jednym miejscu. Przykładowo, gdyby męty zamiast się swobodnie unosić były nieruchome, mózg automatycznie by je ignorował i nigdy nie można by ich świadomie zobaczyć. Mózg często czyni tak z przedmiotami znajdującymi się na zewnątrz lub wewnątrz oka. Na przykład nie dostrzega się w swoim oku naczyń krwionośnych położonych nieruchomo w pobliżu siatkówki, gdyż mózg je ignoruje.

Męt „uśpiony” w oku jest zawieszony w ciele szklistym i dlatego będzie dryfował zgodnie z ruchem oka i stąd często wydaje się być „w ruchu”.

Męty są lepiej widoczne, gdy patrzy się na jasne, niebieskie niebo, gdyż źrenice kurczą się do bardzo małego rozmiaru, a to z kolei sprawia, że męty stają się bardziej wyraziste.

Chociaż generalnie męty nie wpływają na ostrość widzenia, to oddziałują negatywnie na jakość widzenia pacjenta.

Męty przyczepione do siatkówki, ciągnąc mogą spowodować jej uszkodzenie, co może skutkować rozdarcie siatkówki. Nieleczone rozdarcie siatkówki może doprowadzić do odwarstwienia siatkówki.

Jeśli nagle dostrzega się dużą ilość mętów, którym mogą towarzyszyć błyski światła, należy niezwłocznie udać się do okulisty. Objawy te mogą wskazywać na odwarstwienie siatkówki.